Przegląd

Zaprzestanie leczenia alkoholizmu cz. 2

Osoba uzależniona niejednokrotnie przechodzi ciężki okres, w którym ma poczucie, iż jest już wolna od nałogu i nie potrzebuje dalszego leczenia. Często jest to właśnie koniec leczenia uzależnienia (konkretnie alkoholizmu) i powrót do uzależnienia.Powrót do alkoholizmu rzadko jest nagły – długi okres leczenia kończy się rozciągniętym w czasie okresem powracania do dawnych, wyniszczających zwyczajów. W poprzednim wpisie przytoczona została faza pozorowanego leczenia alkoholizmu, które przechodzi w jawne zaprzestanie leczenia.

Artykuł stanowi drugą część opisu powrotu do nałogów, opracowanego na podstawie artykułu Zofii Matejczak i Elżbiety Kalinowskiej: „Fazy nawrotu choroby” – ŚWIAT PROBLEMÓW Nr 2(61) luty 1998.

JAWNE ZAPRZESTANIE LECZENIA

Alkoholik zaprzestający leczenia stopniowo coraz bardziej ogranicza, a następnie odrzuca wszelkie działania związane z trzeźwieniem. Ma przeświadczenie, że leczenie alkoholizmu nie jest mu już potrzebne i wszystko jest w porządku. Przeświadczenie to utrzymuje się, dopóki alkoholik nie złamie podstawowych zasad abstynencji.

leczenie-alkoholizmu

Typowe zachowania w fazie jawnego porzucenia leczenia to np.

  • unikanie rozmów o piciu i trzeźwieniu
  • koniec planowania swojego czasu, alkoholik często daje się zaskakiwać przez rzeczywistość
  • utrata kontaktu z ludźmi związanymi z abstynencją (grupa AA, lekarz, poradnia, klub)
  • znajdowanie licznych argumentów na usprawiedliwienie zakończenia leczenia
  • spotykanie osób i odwiedzanie miejsc kojarzących się z dawnymi zwyczajami alkoholowymi
  • wspominanie przyjemnych sytuacji związanych z piciem
  • oglądanie z zaciekawieniem wystaw sklepów z alkoholem
  • intensywne poświęcanie się pracy – brak czasu na inne aktywności
  • ignorowanie sygnały od innych ludzi, że coś nie jest w porządku
  • podejmowanie chybionych decyzji
  • niezdrowy tryb życia, przemęczenie, głodzenie się lub przejadanie, problemy ze snem

Typowe myśli alkoholika jawnie rezygnującego z leczenia alkoholizmu:

  • mam swój rozum, nie muszę żyć tak, jak napisano w poradnikach, ważne tylko, by nie pić
  • ja im jeszcze pokażę, zobaczą, że jestem twardy
  • nie będę zmuszał się do czegoś, na co nie mam ochoty
  • jestem odpowiedzialny, muszę ciężko pracować, muszę zapewnić byt mojej rodzinie
  • jak sam sobie nie pomogę, to nikt mi nie pomoże
  • nie chodzę na AA, a jednak nie piję
  • jak chcę, to mogę nie pić
  • mam wszystko pod kontrolą.

AA034249

Wśród alkoholików przechodzących ten trudny okres często występują negatywne uczucia, między innymi irytacja, smutek, drażliwość, złość, zniechęcenie, przygnębienie, niezadowolenie itd. Odczucia stają się coraz bardziej zmienne (emocjonalna destabilizacja). Stan emocjonalny alkoholika jest dla jego bliskich wyraźnym sygnałem, że dzieje się coś złego, coraz częściej zaczyna też być sygnałem dla samego alkoholika. Jednakże, mimo, iż alkoholik zdaje sobie sprawę ze zmiany swojego zachowania, nie dopuszcza do siebie myśli, iż może to być koniec sukcesów w walce z alkoholizmem.

Jak zapobiec porzuceniu leczenia?

Podstawowa zasada wydaje się być oczywista – im wcześniej podjęte zostaną działania zapobiegawcze, tym większa jest szansa na kontynuowanie leczenia alkoholizmu i wytrwanie w trzeźwości. Należy powrócić do dawnych zwyczajów i rygoru, w czym pomocne będą:

  • powrót do wcześniejszego planu leczenia alkoholizmu (mitingi, poradnia, klub)
  • wizyta u terapeuty / lekarza
  • szczegółowe planowanie dnia i trzymanie się tegoż planu
  • prowadzenie dzienniczka uczuć i bilansu tygodniowego
  • racjonalizacja trybu życia (8-godzinny dzień pracy, 8-godzinny sen, regularne posiłki, czas na odpoczynek, kontakty z rodziną, rozwijanie zainteresowań).

Tak jak i na innych etapach życia alkoholika, szczególnie istotną rolę mogą odegrać bliskie mu osoby. Co więcej, pomoc rodziny jest tutaj prostsza, gdyż w dużej części opiera się na racjonalizacji codziennego rytmu życia, normalizacji trybu dnia, budowaniu relacji i stabilności emocjonalnej. Nie ma zatem usprawiedliwienia dla pozostawienia samemu sobie alkoholika, który podjął się leczenia alkoholizmu, a przechodzi kryzys, któremu stosunkowo łatwo można zaradzić.

Artykuł “Zaprzestanie leczenia alkoholizmu cz. 2”skomentowano 2 razy

  1. medcentre.pl says:

    Przyzwoicie napisane i godne uwagi. Pozdrawiam!

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>